ศูนย์วันที่

สถาปัตยกรรมพื้นฐานของศูนย์ข้อมูลคือการเชื่อมต่อเซิร์ฟเวอร์ในตู้เข้ากับสวิตช์ระดับต่ำ และเชื่อมต่อสวิตช์ระดับต่ำเข้ากับสวิตช์ชั้นบน ศูนย์ข้อมูลในยุคแรกเริ่มใช้สถาปัตยกรรมสามชั้นแบบดั้งเดิมของ Access-Aggregation-core ซึ่งจำลองแบบมาจากเครือข่ายโทรคมนาคมที่มีโครงสร้าง Access-Metro-backbone โครงสร้างเครือข่ายสามชั้นนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการส่งข้อมูลระหว่างเซิร์ฟเวอร์และอุปกรณ์ภายนอก (เหนือ-ใต้) และข้อมูลจะถูกส่งจากภายนอกศูนย์ข้อมูลมายังศูนย์ข้อมูล

เนื่องจากความต้องการคลาวด์คอมพิวติ้งและบิ๊กดาต้าส่งผลให้ปริมาณข้อมูลระหว่างเซิร์ฟเวอร์ (ตะวันออก-ตะวันตก) เพิ่มขึ้น ตลาดจึงเริ่มมีสถาปัตยกรรมลีฟริดจ์สองชั้น ซึ่งชั้นคอนเวอร์เจนซ์และชั้นแกนกลางถูกผสานเข้าด้วยกัน โทโพโลยีนี้ เครือข่ายจะถูกปรับให้แบนราบจากสามชั้นเหลือสองชั้น และสวิตช์เบลดทั้งหมดเชื่อมต่อกับสวิตช์ริดจ์แต่ละตัว ทำให้การรับส่งข้อมูลระหว่างเซิร์ฟเวอร์ใดๆ และเซิร์ฟเวอร์อื่นๆ จะต้องผ่านสวิตช์เบลดและสวิตช์ริดจ์เพียงตัวเดียวเท่านั้น ช่วยลดความจำเป็นที่อุปกรณ์จะต้องค้นหาหรือรอการเชื่อมต่อ ลดความหน่วง และลดปัญหาคอขวด สถาปัตยกรรมนี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการรับส่งข้อมูลอย่างมาก และตอบโจทย์การใช้งานคลัสเตอร์คอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูง